Stąd możesz pobrać kompletny model, prezentowany na ilustracjach poniżej.

Ła-5 został stworzony, ponieważ na początku 1942 przeciążony płatowiec ŁaGGa-3 rozpaczliwie potrzebował mocniejszego silnika. W tym samym czasie mocny silnik – ASz-82 – rozpaczliwie potrzebował płatowca, w którym mógłby być używany (z powodu opóźnień lub zaniechania innych projektów). Całe siły powietrzne ZSSR, z powodu gigantycznych strat z 1941r, potrzebowały więcej nowych myśliwców.

Co prawda istniał już obiecujący myśliwiec, zaprojektowany dla silnika ASz-82: I-185 Polikarpowa. Problem polegał jednak na tym, że rozpoczęcie produkcji zupełnie nowego samolotu na pewien czas zdecydowanie zmniejszyłoby ogólną liczbę myśliwców, dostarczanych na front. Na to sobie ZSSR nie mogło w zimie 1941/1942 pozwolić. Jedyną praktyczną możliwością było zmodernizować jeden z typów już wytwarzanych seryjnie.

W tym samym czasie Komisariat Przemysłu Lotniczego nosił się już z zamiarem przesunięcia części mocy produkcyjnych z niezbyt udanego ŁaGG-3 na nieco lepszego Jak-7. Planowano przestawienie produkcji głównego producenta ŁaGG-ów - fabryki nr 21 w Gorkim (ob. Niżnyj Nowogród) - na Jaki. W tej sytuacji konstruktorzy z biura Ławoczkina zaczeli gwałtowanie szukać metod poprawienia ŁaGGa. To był naprawdę desperacki krok, dopasować w krótkim czasie do wąskiego, stworzonego dla silników rzędowych kadłuba ŁaGG-3, wielkie “monstrum” w układzie podwójnej gwiazdy: silnik ASz-82. Jakowlew próbował tego ze swoim Jak-1, ale skończyło się na prototypie. Jednak inżynierowie biura Ławoczkina byli bardziej zdeterminowi, a ŁaGG-3 miał w porównaniu z Jak-1 mocniejszą strukturę (właśnie dlatego był cięższy). Być może, nieco wyższe niż u Jaka podwozie pomogło osiągnąć ostateczny cel: połączyć nowy silnik i płatowiec w zwarty, prosty myśliwiec. Większa moc silnika dała mu obiecujące osiągi. Dalszy rozwój ASz-82 pozwolił późniejszym wersjom Ła-5 ostatecznie dorównać, a potem nawet nieco przewyższyć (Ła-5FN, Ła-7) osiągi myśliwców Luftwaffe na pułapach poniżej 5000m.

Pojedyncze ujęcia
Ten konkretny samolot był jednym z pierwszych Ła-5F, zbudowanych z nowym kadłubem (poprawiono widoczność do tyłu) najprawdopodobniej pod koniec lutego lub w marcu 1943r. Inskrypcja na jego burtach oznacza, że był jednym Ła-5 ufundowanych ze składek mieszkańców regionu Gorkowskiego (zob. artykuł Massimo Tessitori na ten temat ). Był używany do października 1943 w 5 GIAP (Pułku Myśliwskim Gwardii), na wschodniej Ukrainie. Latał nim doświadczony i śmiały pilot - Iwan Sytow (Иван Сытов). Zestrzelił 26 maszyn indywidualnie i 4 w grupie.

Jeżeli chodzi o wnętrze kabiny - kilka ujęć, poniżej (wszystkie zostały wykonane w 2008r w starym Blenderze 2.46):
Wygląda trochę nierealistycznie, jak w grze komputerowej, nieprawdaż? Przyczyną jest używany wówczas prosty silnik renderujący, o nazwie Blender Internal. Dodatkowo sądzę, że za mało naniosłem przetarć i innych śladów eksploatacji.
Nie zwracaj uwagi na nierealistyczną trawę tła, w tym ujęciu! Czy widzisz szczegóły wewnątrz kabiny? Zwróć uwagę na butle z tlenem i sprężonym powietrzem, przymocowane do kadłuba po lewej stronie, za fotelem pilota.
Najtrudniejszą do wykonania częścią kokpitu była radiostacja, umieszczone za głową pilota. Dlaczego? Ponieważ nie ma żadnych fotografii tego elementu! Na szczęście, w końcu pomógł mi p. Miroslav Bily (redaktor czeskiego wydawnictwa MBI, które wydało monografie Ła-5 i Ła-7). Znalazłem także (na You Tube) krótki film z czasów wojny, prezentujący Ła-5. Znajduje się tam króciutka, sekundowa sekwencja na której widać zarys tego wyposażenia.
Animacja
Kliknij w ten obrazek, aby uruchomić prostą, 20-sekundową animację (rozmiar: 6 MB)